การสูบเบื้องต้นของห้องสุญญากาศ: จะจัดชุดอย่างไรเมื่อสูบจากบรรยากาศถึงช่วงสุญญากาศต่ำ

สภาพการใช้งาน: ห้องสำหรับการเคลือบฟิล์ม การอบแห้ง หรือการตรวจวัด แต่ละรอบต้องสูบจากความดันบรรยากาศลงถึงระดับสุญญากาศหยาบที่กำหนด (โดยทั่วไป 10 ~ 20 kPa) จากนั้นจึงใช้ปั๊มสุญญากาศสูงทำงานต่อ ในช่วงนี้มีปริมาณการสูบมากที่สุด หากเลือกปั๊มเล็กเกินไปจะทำให้รอบการทำงานยาวขึ้น

แนวทางการเลือกขนาด: ประเมินเวลาการสูบออกตาม t = (V / S) · ln(p₁ / p₂) โดย V คือปริมาตรห้อง S คืออัตราการสูบที่มีประสิทธิผล p₁ คือความดันเริ่มต้น และ p₂ คือความดันเป้าหมาย สูตรนี้ให้ค่าตามอุดมคติ: อัตราการสูบจริงจะลดลงเมื่อความดันลดลง ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง ความยาว ข้องอ และวาล์วของท่อจะลดอัตราการสูบที่มีประสิทธิผลลงอีก เวลาที่ใช้จริงจะนานกว่าค่าที่คำนวณได้

แนวทางการจัดชุด: ตัวอย่างเช่น ห้องขนาด 0.5 m³ เป้าหมาย 10 kPa เมื่อใช้ V25/40 (40 m³/h) เวลาสูบออกตามทฤษฎีประมาณระดับ 2 นาที แต่หากขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางท่อต่อเล็กเกินไปหรือมีข้องอมาก เวลาจะยาวขึ้นอย่างชัดเจน เมื่อห้องมีขนาดใหญ่ขึ้นหรือมีหลายห้องใช้ปั๊มร่วมกัน ควรเปลี่ยนไปใช้รุ่นที่มีอัตราการสูบสูงขึ้นหรือติดตั้งถังสุญญากาศเพื่อช่วยแบ่งภาระค่าสูงสุด

ข้อควรระวัง: สิ่งตกค้างจากกระบวนการ (ฝุ่น ไอน้ำ ไอตัวทำละลาย) ต้องติดตั้งการกรองและคอนเดนเซอร์ก่อนปั๊ม; เมื่อติดตั้งปั๊มภายในอุปกรณ์ให้เว้นพื้นที่ระบายความร้อน; เมื่อสูบต่อเนื่องเป็นเวลานานให้สังเกตการเพิ่มขึ้นของอุณหภูมิตัวเครื่อง

หน้านี้อธิบายแนวทางการเลือกขนาด ไม่ใช่บันทึกโครงการเฉพาะ