สภาวะการใช้งาน: ในสายการผลิตหนึ่งมีสถานีงานหลายจุดที่ใช้สุญญากาศแบบแบ่งเวลา (การดูดจับ การสูบอากาศ การจับยึด) หากติดตั้งปั๊มแยกสำหรับแต่ละสถานี จำนวนอุปกรณ์ จุดระบายอากาศ และพื้นที่งานบำรุงรักษาจะเพิ่มขึ้น จึงมักรวมแหล่งกำเนิดสุญญากาศไว้ด้วยกัน
สำรวจและรวบรวมข้อมูลก่อน แล้วจึงเลือกปั๊ม: ต้องระบุระดับสุญญากาศที่ใช้ ปริมาณอากาศที่ใช้ต่อครั้ง ระยะเวลาการทำงาน และค่าสัมประสิทธิ์การใช้งานพร้อมกันของแต่ละสถานีให้ชัดเจน เลือกขนาดปั๊มตามอัตราการไหลเฉลี่ยของระบบ โดยถังสุญญากาศรับภาระค่าสูงสุดชั่วขณะ; กำหนดปริมาตรถังตามผลต่างระหว่างค่าสูงสุดกับค่าต่ำสุดและช่วงความผันผวนของแรงดันที่ยอมรับได้ หากไม่ทำการสำรวจในขั้นตอนนี้ ในช่วงที่มีความต้องการสูง ระดับสุญญากาศโดยรวมจะลดลง และบางสถานีจะดูดจับไม่ได้
ท่อ: เลือกขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางของท่อหลักตามอัตราการไหลรวมของระบบ สาขาเพิ่มวาล์วและตัวกรอง; หากขนาดท่อสาขาเล็กเกินไปหรือวาล์วตอบสนองช้า จะเกิดสถานีที่ทำงานก่อนแย่งอัตราการไหล
แนวทางการจัดระบบ: ปั๊มใบเลื่อนแบบไม่ใช้น้ำมันสามารถประกอบเป็นระบบลักษณะนี้ได้โดยตรง โดยสามารถต่อท่อรวมเพื่อระบายอากาศออกได้ เมื่อระดับสุญญากาศที่สถานีต่างๆ ต้องการแตกต่างกันมาก แนะนำให้จัดระบบแบบแบ่งระดับ: แยกสถานีที่ต้องการสุญญากาศสูงออกจากสถานีที่ต้องการสุญญากาศต่ำ เพื่อหลีกเลี่ยงการเดินระบบทั้งสถานีตามข้อกำหนดของสถานีที่ต้องการสุญญากาศสูงทั้งหมด
หน้านี้อธิบายวิธีการเลือกใช้ มิใช่บันทึกโครงการเฉพาะ