
การสูญเสียแรงดันในท่อของระบบสุญญากาศส่วนกลางมักปรากฏให้เห็นหลังจากติดตั้งปั๊มและเริ่มเดินสถานีแล้ว: มาตรวัดสุญญากาศที่ปากปั๊มชี้ที่ 400 mbar แต่เมื่อไปถึงสถานีที่แปดเหลือเพียง 340 mbar หัวดูดจับไม่แน่นและอุปกรณ์จับยึดลื่น การเลือกปั๊มตามตารางสถานีไม่ผิด ส่วนหลายสิบมิลลิบาร์ที่หายไปนั้นถูกท่อกินไป ด้านล่างใช้สายการผลิตหนึ่งเส้นที่มีแปดสถานีเป็นตัวอย่าง คำนวณรายการสภาพการทำงาน อัตราการไหลรวม เส้นผ่านศูนย์กลางท่อหลัก ขนาดท่อแขนง ถังบัฟเฟอร์สุญญากาศ และการกำหนดรุ่นเครื่องตามลำดับ ตัวเลขทั้งหมดแสดงอยู่ในตาราง สามารถนำไปปรับใช้ได้
1. รายการสภาพการทำงาน: แต่ละสถานีทั้งแปดต้องการอะไร
การรวมศูนย์สุญญากาศสิ่งที่ต้องมีก่อนไม่ใช่หน้าตัวอย่างปั๊ม แต่เป็นรายการสถานี
| สถานี | การใช้งาน | สุญญากาศใช้งานที่ต้องการ | อัตราการไหลพีค (สภาวะการดูด) | การทำงานต่อครั้ง |
|---|---|---|---|---|
| 1–6 | การขนย้ายด้วยหัวดูด, การจับยึดด้วยอุปกรณ์จับยึด | 400 mbar สุญญากาศสัมบูรณ์ | สถานีละ 40 m³/h | ดูดอากาศ 4 s, ปล่อย 1 s |
| 7–8 | การดูดอากาศในห้องบรรจุภัณฑ์ | 100 mbar สุญญากาศสัมบูรณ์ | สถานีละ 40 m³/h | 12 s |
คอลัมน์อัตราการไหลนี้เขียนเป็นปริมาตรการไหลที่ “สภาวะการดูด” กล่าวคือปั๊มเคลื่อนย้ายกี่ลูกบาศก์เมตรต่อวินาทีที่ 400 mbar ไม่ใช่ค่าที่แปลงกลับเป็นความดันบรรยากาศ ที่ 400 mbar อัตรา 40 m³/h เมื่อแปลงเป็นความดันบรรยากาศเหลือเพียง 15.8 m³/h สองค่านี้ต่างกัน 2.5 เท่า เส้นผ่านศูนย์กลางท่อต้องกำหนดตามค่าแรก
2. จากตารางสถานีถึงอัตราการไหลท่อหลัก: ค่าสัมประสิทธิ์การใช้งานพร้อมกันเลือกอย่างไร
สถานีทั้งแปดดูดอากาศพร้อมกันทั้งหมดคือ 6 × 40 + 2 × 40 = 320 m³/h การทำงานจริงเหลื่อมกัน เมื่อนับตามจังหวะแล้วค่าสัมประสิทธิ์การใช้งานพร้อมกันเลือกที่ 0.6 อัตราการไหลเฉลี่ยของระบบจึงอยู่ที่ 192 m³/h การเลือกปั๊มตามอัตราการไหลเฉลี่ยและมอบภาระพีคให้ถังบัฟเฟอร์สุญญากาศกับเครื่องสำรองเป็นวิธีการจัดระบบสุญญากาศแบบรวมศูนย์ตามปกติ แนวคิดดูได้ที่แผนระบบสุญญากาศแบบรวมศูนย์หลายสถานี
ค่าสัมประสิทธิ์ 0.6 เป็นสมมติฐานในการคำนวณครั้งนี้ ไม่ใช่ค่าคงที่สากล: สายการผลิตที่สถานีถูกทริกเกอร์ด้วยสัญญาณเดียวกันและทำงานพร้อมกันทั้งหมด ค่าสัมประสิทธิ์ต้องใช้ 1.0 ปั๊มต้องเลือกที่ 320 m³/h และท่อหลักต้องขยายขึ้นหนึ่งระดับตามไปด้วย ก่อนเลือกค่าสัมประสิทธิ์ ให้เขียนเวลาการทำงานและจังหวะของแต่ละสถานีก่อน
3. กำหนดเส้นผ่านศูนย์กลางท่อหลักอย่างไร: อัลกอริทึมของเส้นผ่านศูนย์กลางและความเร็วการไหลในท่อสุญญากาศ
สมมติท่อหลักยาว 30 m มีข้อศอก 90° 6 ตัว วาล์วลูกบอล 2 ตัว ส่ง 300 m³/h แรงดันใช้งาน 400 mbar แก๊สถือเป็นอากาศแห้ง 20 ℃ ความหนาแน่น 0.475 kg/m³ (39% ของ 1.204 kg/m³ ที่ความดันบรรยากาศ) คำนวณการสูญเสียแรงดันตามสมการ Darcy–Weisbach ใช้ค่าสัมประสิทธิ์แรงเสียดทานตามสมการ Blasius ข้อศอกแทนด้วยความยาวสมมูล 20 เท่าของเส้นผ่านศูนย์กลางภายใน และวาล์วลูกบอล 3 เท่าของเส้นผ่านศูนย์กลางภายใน:
| เส้นผ่านศูนย์กลางระบุ | เส้นผ่านศูนย์กลางภายใน | ความเร็วการไหล | เลขเรย์โนลด์ส | การสูญเสียแรงดัน | สัดส่วนต่อ 400 mbar |
|---|---|---|---|---|---|
| DN50 | 44 mm | 54.8 m/s | 6.3×10⁴ | 115 mbar | 28.8% |
| DN65 | 59 mm | 30.5 m/s | 4.7×10⁴ | 30 mbar | 7.5% |
| DN80 | 74 mm | 19.4 m/s | 3.8×10⁴ | 10.8 mbar | 2.7% |
| DN100 | 94 mm | 12.0 m/s | 3.0×10⁴ | 3.7 mbar | 0.9% |
ในทางวิศวกรรมมักควบคุมการสูญเสียแรงดันในท่อหลักให้อยู่ภายใน 5% ของแรงดันใช้งาน DN50 ไม่ผ่านทันที เพราะ 30 m กินไป 115 mbar ระดับสุญญากาศที่ปลายสถานีแม้แต่ 300 mbar ก็รักษาไม่ได้ ส่วน DN65 ที่ 30 mbar คิดเป็น 7.5% แล้ว ถือว่าค่อนข้างตึง เส้นนี้จึงเลือก DN80 คือ 10.8 mbar, 2.7% ปลายทางยังเหลือ 389 mbar
ความเร็วการไหลก็สอดคล้องกัน: DN80 ที่ 19.4 m/s อยู่ในช่วงใช้งานทั่วไปของท่อหลัก 15~30 m/s ส่วน DN50 ที่ 54.8 m/s สูงกว่าอยู่ช่วงหนึ่ง เสียงการไหลของอากาศ การสึกหรอของข้อศอก และการพาอนุภาคจะตามมา
4. ท่อแขนงและวาล์ว: การสูญเสียแรงดันกระจุกอยู่ในช่วงนี้
แม้เลือกท่อหลักถูกแล้ว ปัญหาคอขวดที่ท่อแขนงก็พบได้บ่อยพอๆ กัน สถานีเดียว 40 m³/h ท่อแขนงคิดที่ 8 m ข้อศอก 3 ตัว วาล์วลูกบอล 1 ตัว:
| เส้นผ่านศูนย์กลางท่อแขนง | ความเร็วการไหล | การสูญเสียแรงดัน (8 m) | สัดส่วนต่อ 400 mbar |
|---|---|---|---|
| DN25 | 35.4 m/s | 37.3 mbar | 9.3% |
| DN32 | 19.4 m/s | 9.4 mbar | 2.3% |
| DN40 | 11.5 m/s | 2.9 mbar | 0.7% |
ท่อแขนงไม่ควรเล็กกว่า DN32 หากข้อศอกมากกว่าสามตัวและท่อยาวขึ้นให้ใช้ DN40 หน้างานมักลดท่อแขนงลงหนึ่งระดับตามปากปั๊ม ใช้สายยาง DN25 สวมเข้าไปเพื่อความสะดวก แต่แต่ละสถานีจะเสียแรงดันไปก่อนแล้วสามสิบกว่ามิลลิบาร์
5. ช่วง 100 mbar เดินท่อหลักแยกต่างหากหนึ่งท่อ
ห้องบรรจุภัณฑ์ต้องดูดถึง 100 mbar ไม่ควรใช้ท่อร่วมกับสถานีดูดยึดที่ 400 mbar ช่วงนี้ใช้ DPL-LC250 (250 m³/h, ทางเข้าลม ISO63, 2.2 kW) กับ DPL-V0100 (100 m³/h, 3.0 kW, G1¼″) เป็นปั๊มขั้นต้น อัตราส่วนความเร็วการสูบ 2.5 แรงดันด้านปั๊มขั้นต้นประมาณ 250 mbar แรงดันสุดท้าย 0.1 mbar ของ V0100 มีระยะเผื่อเพียงพอ ท่อหลัก 25 m, DN65 มีความเร็วการไหล 25.4 m/s การสูญเสียแรงดัน 6.7 mbar คิดเป็น 6.7% ของ 100 mbar ถือว่าใหญ่เกินไป เมื่อขยายเป็น DN80 จะเป็น 16.1 m/s, 2.4 mbar ความเร็วการสูบแต่ละระดับและทางเข้าลมของซีรีส์ LC ดูได้ที่ปั๊มสุญญากาศรากส์
ผลจากการใช้ท่อหลักร่วมกันนั้นตรงไปตรงมา: เมื่อห้องบรรจุภัณฑ์เริ่มดูด แรงดันทั้งท่อหลักถูกดึงลง สุญญากาศของสถานีดูดยึดทั้งหกก็เปลี่ยนตาม หัวดูดอาจทำชิ้นงานหล่นระหว่างการขนย้ายได้
6. ถังบัฟเฟอร์สุญญากาศ: มอบภาระพีคให้ถัง ไม่ใช่ให้ปั๊ม
หน้าที่ของถังคือดูดซับพีคชั่วขณะ ปริมาตรคำนวณจาก “อัตราการไหลพีคลบอัตราการไหลของปั๊ม คูณเวลาการทำงาน” แล้วหารด้วยการแกว่งแรงดันที่อนุญาต ยังใช้ตัวเลขข้างต้น: ปั๊ม 200 m³/h (หนึ่งเครื่อง DPL-V0202) สถานีทั้งแปดทำงานพร้อมกัน 4 วินาที ขาด 120 m³/h × 4 s = 0.133 m³ (ที่ 400 mbar) แปลงเป็น 0.053 m³·bar
| ปริมาตรถัง | แรงดันเพิ่มขึ้นหลังดูดซับปริมาณแก๊สเดียวกัน |
|---|---|
| 1.0 m³ | 53 mbar |
| 1.5 m³ | 36 mbar |
| 2.0 m³ | 27 mbar |
หากต้องการควบคุมการแกว่งแรงดันให้อยู่ภายใน 50 mbar ทำได้ทั้งสองวิธี: ใช้ถัง 1.5 m³ หรือเปลี่ยนเครื่องหลักเป็น DPL-V0302 (300 m³/h ช่องว่างพีคเหลือเพียง 20 m³/h ถัง 1 m³ แรงดันเพิ่มขึ้นเพียง 9 mbar) เวลาดูดถังในการสตาร์ทครั้งแรกก็คำนวณได้: ถัง 1 m³ จากความดันบรรยากาศถึง 400 mbar ใช้ V0302 ประมาณ 11 s และ V0202 ประมาณ 17 s ประเมินตาม t =(V / S)× ln(p₀ / p₁) ค่าจริงจะยาวขึ้นเล็กน้อยเนื่องจากประสิทธิภาพเชิงปริมาตรของปั๊ม สามารถย้อนคำนวณได้ที่เครื่องคำนวณการเลือกขนาด
7. ตารางการกำหนดรุ่นเครื่อง
| แผน | เครื่องหลัก | ความเร็วการสูบ (50/60Hz) | กำลัง | แรงดันสุดท้าย | ทางเข้าลม | ถังและท่อหลัก | การใช้งานที่เหมาะสม |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| A แบบกระจาย | 8 × DPL-V0040A | 40 / 48 m³/h | 1.5 kW | 0.1 mbar | G1¼″ | ไม่มี | สถานีน้อยและไม่ขยายสายการผลิตในระยะสั้น |
| B แบบรวมศูนย์เครื่องเดียว | DPL-V0302 | 300 / 360 m³/h | 7.5 kW | 0.1 mbar | G2″ | ถัง 1 m³ + ท่อหลัก DN80 | ช่วง 400 mbar ของกรณีนี้ |
| C แบบใช้งานหนึ่งเครื่องสำรองหนึ่งเครื่อง | 2 × DPL-V0202 | 200 / 240 m³/h | 5.5 kW | 0.1 mbar | G2″ | ถัง 2 m³ + ท่อหลัก DN80 | สายการผลิตที่ไม่อนุญาตให้หยุด |
| D พร้อมรากส์ | DPL-LC250 + DPL-V0100 | 250 + 100 m³/h | 2.2 + 3.0 kW | ดูที่หน้าผลิตภัณฑ์ | ISO63 / G1¼″ | ท่อหลัก DN80 | ช่วง 100 mbar ที่ต้องการความเร็วการสูบมากขึ้น |
| E แบบแห้งไม่มีน้ำมัน | DPL-ZS150 | 140 / 175 m³/h | 3.5 kW | 60 mbar | G2″ | ถัง 1 m³ + ท่อหลัก DN65 | ไอเสียต้องสะอาด สถานีใช้ถึงเพียง 100 mbar ขึ้นไป |
กำลังติดตั้งของแผน A คือ 12 kW แผน B คือ 7.5 kW ต่างกันที่จำนวนอุปกรณ์และค่าสัมประสิทธิ์การใช้งานพร้อมกัน ไม่ใช่ที่ประสิทธิภาพของปั๊ม ไอเสียของแผน E ไม่มีน้ำมันตลอดเส้นทาง ห้องปั๊มไม่มีน้ำมัน และชุดเฟืองมีอ่างน้ำมันแยก 0.85 L แรงดันสุดท้าย 60 mbar ของเครื่องนี้กำหนดให้ครอบคลุมเฉพาะสถานีที่ 100 mbar ขึ้นไป หากต้องการกระบวนการระดับ 10 mbar ต้องใช้ปั๊มใบพัดแบบซีลน้ำมันหรือชุดรากส์ ซึ่งช่วงนี้มีตารางเทียบในหน้าระบบสุญญากาศส่วนกลางและสถานีสุญญากาศลบ รายการกำหนดค่าของชุดเครื่องทั้งหมดดูได้ที่ชุดปั๊มสุญญากาศ
ต้องตรวจกำลังไฟและความถี่แยกต่างหาก: เครื่องเดียวกันที่ 50 Hz กับ 60 Hz มีความเร็วการสูบต่างกัน V0302 คือ 300 / 360 m³/h และ ZS150 คือ 140 / 175 m³/h เอกสารข้อกำหนดระบุว่าบางรุ่นไม่เหมาะกับพื้นที่ 60 Hz คำสั่งซื้อส่งออกต้องยืนยันการกำหนดมอเตอร์และความเร็วรอบกับโรงงานก่อนสั่งซื้อ และคำนวณท่อหลักกับถังใหม่ตามความเร็วการสูบที่ความถี่เป้าหมาย ไม่ควรนำตัวเลข 50 Hz ไปใช้ตรงๆ
8. ข้อผิดพลาดที่พบบ่อยหกข้อ
- ใช้การไหลที่ความดันบรรยากาศเลือกขนาดท่อ 40 m³/h ที่ 400 mbar เทียบเท่าความดันบรรยากาศ 15.8 m³/h หากเลือก DN25 ตามค่าหลัง ที่ความดันบรรยากาศความเร็วการไหล 14 m/s ดูเหมาะสม แต่ที่ 400 mbar จริงคือ 35.4 m/s และการสูญเสียแรงดัน 37 mbar
- คำนวณเฉพาะท่อตรง ไม่คำนวณอุปกรณ์ท่อ ท่อหลัก 30 m บวกข้อศอก 6 ตัวและวาล์วลูกบอล 2 ตัว ความยาวสมมูลเพิ่มขึ้น 9 m การสูญเสียแรงดันสูงขึ้นหนึ่งในสาม
- ท่อแขนงลดหนึ่งระดับตามปากปั๊ม ปากปั๊ม G2″ แต่ท่อแขนงใช้สายยาง DN25 แต่ละสถานีเสียไปก่อนสามสิบกว่ามิลลิบาร์
- ระบบเดียวผสมระดับสุญญากาศต่างกัน ดูดยึด 400 mbar กับบรรจุภัณฑ์ 100 mbar ใช้ท่อร่วมกัน เมื่อช่วงบรรจุภัณฑ์เริ่มดูด สุญญากาศฝั่งดูดยึดก็ลดตาม ควรแยกท่อหลักและเครื่องหลักตามระดับ
- ไม่ติดตั้งวาล์วกันกลับระหว่างถังกับปั๊ม เมื่อปั๊มหยุด สุญญากาศในถังจะไหลย้อนออกผ่านตัวปั๊ม เมื่อสตาร์ทใหม่ต้องดูดจากความดันบรรยากาศอีก 11~17 s จังหวะการทำงานขาดทั้งหมด
- ไม่คำนวณอัตราการรั่ว ข้อต่อท่อ ซีลของวาล์ว และข้อต่อเร็ว ล้วนมีการรั่วอากาศ หลังออกแบบระบบ DN80 ด้วยการสูญเสียแรงดัน 5% แล้ว ยังต้องทำการทดสอบรักษาแรงดันและตรวจข้อต่อทีละจุด
การอ่านที่เกี่ยวข้อง
- วิธีกำหนดชุดปั๊มสำหรับเตาอบสุญญากาศ: อัตราส่วนรากส์ การนำของท่อ และการคำนวณเวลาดูดอากาศ
- การเลือกปั๊มสุญญากาศสำหรับสายบรรจุภัณฑ์สุญญากาศอาหาร: V0040A และอื่นๆ คำนวณตามสี่ปัจจัย ได้แก่ ระดับสุญญากาศ ความเร็วการสูบ ตัวกลาง และรูปแบบการทำงาน
- การเลือกปั๊มสุญญากาศใบพัดแบบซีลน้ำมัน DPL-V0100: ตรวจสอบตัวกลางที่ควบแน่นได้ ฝุ่น และตัวกลางกัดกร่อน
- ศูนย์ผลิตภัณฑ์
- เครื่องคำนวณการเลือกขนาด (เวลาดูดอากาศและการแปลงหน่วย)
- คำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับปั๊มสุญญากาศ
บทความที่เกี่ยวข้อง
- วิธีจับคู่ชุดปั๊มสำหรับเตาชุบด้วยความร้อนแบบสุญญากาศ: อัตราส่วนปั๊มรูทส์ ขนาดท่อ ค่าการนำ และการคำนวณเวลาสูบ
- การเลือกปั๊มสุญญากาศสำหรับสายการบรรจุแบบสุญญากาศอาหาร: V0040A และรุ่นอื่น ๆ คำนวณตามระดับสุญญากาศ อัตราการสูบ สื่อ และรูปแบบการทำงาน 4 ข้อ
- การเลือกปั๊มสุญญากาศแบบโรตารีเวนซีลน้ำมัน DPL-V0100: การตรวจสอบตัวกลางที่ควบแน่นได้ ฝุ่น และตัวกลางที่มีฤทธิ์กัดกร่อน
- Products
- เครื่องคำนวณการเลือกปั๊มสุญญากาศ: การคำนวณเวลาสูบและการแปลงอัตราการสูบ
- คำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับปั๊มสุญญากาศ: การเลือกใช้ การบำรุงรักษา และการเสนอราคา