การสูญเสียแรงดันในระบบสุญญากาศส่วนกลาง

การสูญเสียแรงดันในท่อของระบบสุญญากาศส่วนกลางมักปรากฏให้เห็นหลังจากติดตั้งปั๊มและเริ่มเดินสถานีแล้ว: มาตรวัดสุญญากาศที่ปากปั๊มชี้ที่ 400 mbar แต่เมื่อไปถึงสถานีที่แปดเหลือเพียง 340 mbar หัวดูดจับไม่แน่นและอุปกรณ์จับยึดลื่น การเลือกปั๊มตามตารางสถานีไม่ผิด ส่วนหลายสิบมิลลิบาร์ที่หายไปนั้นถูกท่อกินไป ด้านล่างใช้สายการผลิตหนึ่งเส้นที่มีแปดสถานีเป็นตัวอย่าง คำนวณรายการสภาพการทำงาน อัตราการไหลรวม เส้นผ่านศูนย์กลางท่อหลัก ขนาดท่อแขนง ถังบัฟเฟอร์สุญญากาศ และการกำหนดรุ่นเครื่องตามลำดับ ตัวเลขทั้งหมดแสดงอยู่ในตาราง สามารถนำไปปรับใช้ได้

1. รายการสภาพการทำงาน: แต่ละสถานีทั้งแปดต้องการอะไร

การรวมศูนย์สุญญากาศสิ่งที่ต้องมีก่อนไม่ใช่หน้าตัวอย่างปั๊ม แต่เป็นรายการสถานี

สถานีการใช้งานสุญญากาศใช้งานที่ต้องการอัตราการไหลพีค (สภาวะการดูด)การทำงานต่อครั้ง
1–6การขนย้ายด้วยหัวดูด, การจับยึดด้วยอุปกรณ์จับยึด400 mbar สุญญากาศสัมบูรณ์สถานีละ 40 m³/hดูดอากาศ 4 s, ปล่อย 1 s
7–8การดูดอากาศในห้องบรรจุภัณฑ์100 mbar สุญญากาศสัมบูรณ์สถานีละ 40 m³/h12 s

คอลัมน์อัตราการไหลนี้เขียนเป็นปริมาตรการไหลที่ “สภาวะการดูด” กล่าวคือปั๊มเคลื่อนย้ายกี่ลูกบาศก์เมตรต่อวินาทีที่ 400 mbar ไม่ใช่ค่าที่แปลงกลับเป็นความดันบรรยากาศ ที่ 400 mbar อัตรา 40 m³/h เมื่อแปลงเป็นความดันบรรยากาศเหลือเพียง 15.8 m³/h สองค่านี้ต่างกัน 2.5 เท่า เส้นผ่านศูนย์กลางท่อต้องกำหนดตามค่าแรก

2. จากตารางสถานีถึงอัตราการไหลท่อหลัก: ค่าสัมประสิทธิ์การใช้งานพร้อมกันเลือกอย่างไร

สถานีทั้งแปดดูดอากาศพร้อมกันทั้งหมดคือ 6 × 40 + 2 × 40 = 320 m³/h การทำงานจริงเหลื่อมกัน เมื่อนับตามจังหวะแล้วค่าสัมประสิทธิ์การใช้งานพร้อมกันเลือกที่ 0.6 อัตราการไหลเฉลี่ยของระบบจึงอยู่ที่ 192 m³/h การเลือกปั๊มตามอัตราการไหลเฉลี่ยและมอบภาระพีคให้ถังบัฟเฟอร์สุญญากาศกับเครื่องสำรองเป็นวิธีการจัดระบบสุญญากาศแบบรวมศูนย์ตามปกติ แนวคิดดูได้ที่แผนระบบสุญญากาศแบบรวมศูนย์หลายสถานี

ค่าสัมประสิทธิ์ 0.6 เป็นสมมติฐานในการคำนวณครั้งนี้ ไม่ใช่ค่าคงที่สากล: สายการผลิตที่สถานีถูกทริกเกอร์ด้วยสัญญาณเดียวกันและทำงานพร้อมกันทั้งหมด ค่าสัมประสิทธิ์ต้องใช้ 1.0 ปั๊มต้องเลือกที่ 320 m³/h และท่อหลักต้องขยายขึ้นหนึ่งระดับตามไปด้วย ก่อนเลือกค่าสัมประสิทธิ์ ให้เขียนเวลาการทำงานและจังหวะของแต่ละสถานีก่อน

3. กำหนดเส้นผ่านศูนย์กลางท่อหลักอย่างไร: อัลกอริทึมของเส้นผ่านศูนย์กลางและความเร็วการไหลในท่อสุญญากาศ

สมมติท่อหลักยาว 30 m มีข้อศอก 90° 6 ตัว วาล์วลูกบอล 2 ตัว ส่ง 300 m³/h แรงดันใช้งาน 400 mbar แก๊สถือเป็นอากาศแห้ง 20 ℃ ความหนาแน่น 0.475 kg/m³ (39% ของ 1.204 kg/m³ ที่ความดันบรรยากาศ) คำนวณการสูญเสียแรงดันตามสมการ Darcy–Weisbach ใช้ค่าสัมประสิทธิ์แรงเสียดทานตามสมการ Blasius ข้อศอกแทนด้วยความยาวสมมูล 20 เท่าของเส้นผ่านศูนย์กลางภายใน และวาล์วลูกบอล 3 เท่าของเส้นผ่านศูนย์กลางภายใน:

เส้นผ่านศูนย์กลางระบุเส้นผ่านศูนย์กลางภายในความเร็วการไหลเลขเรย์โนลด์สการสูญเสียแรงดันสัดส่วนต่อ 400 mbar
DN5044 mm54.8 m/s6.3×10⁴115 mbar28.8%
DN6559 mm30.5 m/s4.7×10⁴30 mbar7.5%
DN8074 mm19.4 m/s3.8×10⁴10.8 mbar2.7%
DN10094 mm12.0 m/s3.0×10⁴3.7 mbar0.9%

ในทางวิศวกรรมมักควบคุมการสูญเสียแรงดันในท่อหลักให้อยู่ภายใน 5% ของแรงดันใช้งาน DN50 ไม่ผ่านทันที เพราะ 30 m กินไป 115 mbar ระดับสุญญากาศที่ปลายสถานีแม้แต่ 300 mbar ก็รักษาไม่ได้ ส่วน DN65 ที่ 30 mbar คิดเป็น 7.5% แล้ว ถือว่าค่อนข้างตึง เส้นนี้จึงเลือก DN80 คือ 10.8 mbar, 2.7% ปลายทางยังเหลือ 389 mbar

ความเร็วการไหลก็สอดคล้องกัน: DN80 ที่ 19.4 m/s อยู่ในช่วงใช้งานทั่วไปของท่อหลัก 15~30 m/s ส่วน DN50 ที่ 54.8 m/s สูงกว่าอยู่ช่วงหนึ่ง เสียงการไหลของอากาศ การสึกหรอของข้อศอก และการพาอนุภาคจะตามมา

4. ท่อแขนงและวาล์ว: การสูญเสียแรงดันกระจุกอยู่ในช่วงนี้

แม้เลือกท่อหลักถูกแล้ว ปัญหาคอขวดที่ท่อแขนงก็พบได้บ่อยพอๆ กัน สถานีเดียว 40 m³/h ท่อแขนงคิดที่ 8 m ข้อศอก 3 ตัว วาล์วลูกบอล 1 ตัว:

เส้นผ่านศูนย์กลางท่อแขนงความเร็วการไหลการสูญเสียแรงดัน (8 m)สัดส่วนต่อ 400 mbar
DN2535.4 m/s37.3 mbar9.3%
DN3219.4 m/s9.4 mbar2.3%
DN4011.5 m/s2.9 mbar0.7%

ท่อแขนงไม่ควรเล็กกว่า DN32 หากข้อศอกมากกว่าสามตัวและท่อยาวขึ้นให้ใช้ DN40 หน้างานมักลดท่อแขนงลงหนึ่งระดับตามปากปั๊ม ใช้สายยาง DN25 สวมเข้าไปเพื่อความสะดวก แต่แต่ละสถานีจะเสียแรงดันไปก่อนแล้วสามสิบกว่ามิลลิบาร์

5. ช่วง 100 mbar เดินท่อหลักแยกต่างหากหนึ่งท่อ

ห้องบรรจุภัณฑ์ต้องดูดถึง 100 mbar ไม่ควรใช้ท่อร่วมกับสถานีดูดยึดที่ 400 mbar ช่วงนี้ใช้ DPL-LC250 (250 m³/h, ทางเข้าลม ISO63, 2.2 kW) กับ DPL-V0100 (100 m³/h, 3.0 kW, G1¼″) เป็นปั๊มขั้นต้น อัตราส่วนความเร็วการสูบ 2.5 แรงดันด้านปั๊มขั้นต้นประมาณ 250 mbar แรงดันสุดท้าย 0.1 mbar ของ V0100 มีระยะเผื่อเพียงพอ ท่อหลัก 25 m, DN65 มีความเร็วการไหล 25.4 m/s การสูญเสียแรงดัน 6.7 mbar คิดเป็น 6.7% ของ 100 mbar ถือว่าใหญ่เกินไป เมื่อขยายเป็น DN80 จะเป็น 16.1 m/s, 2.4 mbar ความเร็วการสูบแต่ละระดับและทางเข้าลมของซีรีส์ LC ดูได้ที่ปั๊มสุญญากาศรากส์

ผลจากการใช้ท่อหลักร่วมกันนั้นตรงไปตรงมา: เมื่อห้องบรรจุภัณฑ์เริ่มดูด แรงดันทั้งท่อหลักถูกดึงลง สุญญากาศของสถานีดูดยึดทั้งหกก็เปลี่ยนตาม หัวดูดอาจทำชิ้นงานหล่นระหว่างการขนย้ายได้

6. ถังบัฟเฟอร์สุญญากาศ: มอบภาระพีคให้ถัง ไม่ใช่ให้ปั๊ม

หน้าที่ของถังคือดูดซับพีคชั่วขณะ ปริมาตรคำนวณจาก “อัตราการไหลพีคลบอัตราการไหลของปั๊ม คูณเวลาการทำงาน” แล้วหารด้วยการแกว่งแรงดันที่อนุญาต ยังใช้ตัวเลขข้างต้น: ปั๊ม 200 m³/h (หนึ่งเครื่อง DPL-V0202) สถานีทั้งแปดทำงานพร้อมกัน 4 วินาที ขาด 120 m³/h × 4 s = 0.133 m³ (ที่ 400 mbar) แปลงเป็น 0.053 m³·bar

ปริมาตรถังแรงดันเพิ่มขึ้นหลังดูดซับปริมาณแก๊สเดียวกัน
1.0 m³53 mbar
1.5 m³36 mbar
2.0 m³27 mbar

หากต้องการควบคุมการแกว่งแรงดันให้อยู่ภายใน 50 mbar ทำได้ทั้งสองวิธี: ใช้ถัง 1.5 m³ หรือเปลี่ยนเครื่องหลักเป็น DPL-V0302 (300 m³/h ช่องว่างพีคเหลือเพียง 20 m³/h ถัง 1 m³ แรงดันเพิ่มขึ้นเพียง 9 mbar) เวลาดูดถังในการสตาร์ทครั้งแรกก็คำนวณได้: ถัง 1 m³ จากความดันบรรยากาศถึง 400 mbar ใช้ V0302 ประมาณ 11 s และ V0202 ประมาณ 17 s ประเมินตาม t =(V / S)× ln(p₀ / p₁) ค่าจริงจะยาวขึ้นเล็กน้อยเนื่องจากประสิทธิภาพเชิงปริมาตรของปั๊ม สามารถย้อนคำนวณได้ที่เครื่องคำนวณการเลือกขนาด

7. ตารางการกำหนดรุ่นเครื่อง

แผนเครื่องหลักความเร็วการสูบ (50/60Hz)กำลังแรงดันสุดท้ายทางเข้าลมถังและท่อหลักการใช้งานที่เหมาะสม
A แบบกระจาย8 × DPL-V0040A40 / 48 m³/h1.5 kW0.1 mbarG1¼″ไม่มีสถานีน้อยและไม่ขยายสายการผลิตในระยะสั้น
B แบบรวมศูนย์เครื่องเดียวDPL-V0302300 / 360 m³/h7.5 kW0.1 mbarG2″ถัง 1 m³ + ท่อหลัก DN80ช่วง 400 mbar ของกรณีนี้
C แบบใช้งานหนึ่งเครื่องสำรองหนึ่งเครื่อง2 × DPL-V0202200 / 240 m³/h5.5 kW0.1 mbarG2″ถัง 2 m³ + ท่อหลัก DN80สายการผลิตที่ไม่อนุญาตให้หยุด
D พร้อมรากส์DPL-LC250 + DPL-V0100250 + 100 m³/h2.2 + 3.0 kWดูที่หน้าผลิตภัณฑ์ISO63 / G1¼″ท่อหลัก DN80ช่วง 100 mbar ที่ต้องการความเร็วการสูบมากขึ้น
E แบบแห้งไม่มีน้ำมันDPL-ZS150140 / 175 m³/h3.5 kW60 mbarG2″ถัง 1 m³ + ท่อหลัก DN65ไอเสียต้องสะอาด สถานีใช้ถึงเพียง 100 mbar ขึ้นไป

กำลังติดตั้งของแผน A คือ 12 kW แผน B คือ 7.5 kW ต่างกันที่จำนวนอุปกรณ์และค่าสัมประสิทธิ์การใช้งานพร้อมกัน ไม่ใช่ที่ประสิทธิภาพของปั๊ม ไอเสียของแผน E ไม่มีน้ำมันตลอดเส้นทาง ห้องปั๊มไม่มีน้ำมัน และชุดเฟืองมีอ่างน้ำมันแยก 0.85 L แรงดันสุดท้าย 60 mbar ของเครื่องนี้กำหนดให้ครอบคลุมเฉพาะสถานีที่ 100 mbar ขึ้นไป หากต้องการกระบวนการระดับ 10 mbar ต้องใช้ปั๊มใบพัดแบบซีลน้ำมันหรือชุดรากส์ ซึ่งช่วงนี้มีตารางเทียบในหน้าระบบสุญญากาศส่วนกลางและสถานีสุญญากาศลบ รายการกำหนดค่าของชุดเครื่องทั้งหมดดูได้ที่ชุดปั๊มสุญญากาศ

ต้องตรวจกำลังไฟและความถี่แยกต่างหาก: เครื่องเดียวกันที่ 50 Hz กับ 60 Hz มีความเร็วการสูบต่างกัน V0302 คือ 300 / 360 m³/h และ ZS150 คือ 140 / 175 m³/h เอกสารข้อกำหนดระบุว่าบางรุ่นไม่เหมาะกับพื้นที่ 60 Hz คำสั่งซื้อส่งออกต้องยืนยันการกำหนดมอเตอร์และความเร็วรอบกับโรงงานก่อนสั่งซื้อ และคำนวณท่อหลักกับถังใหม่ตามความเร็วการสูบที่ความถี่เป้าหมาย ไม่ควรนำตัวเลข 50 Hz ไปใช้ตรงๆ

8. ข้อผิดพลาดที่พบบ่อยหกข้อ

  1. ใช้การไหลที่ความดันบรรยากาศเลือกขนาดท่อ 40 m³/h ที่ 400 mbar เทียบเท่าความดันบรรยากาศ 15.8 m³/h หากเลือก DN25 ตามค่าหลัง ที่ความดันบรรยากาศความเร็วการไหล 14 m/s ดูเหมาะสม แต่ที่ 400 mbar จริงคือ 35.4 m/s และการสูญเสียแรงดัน 37 mbar
  2. คำนวณเฉพาะท่อตรง ไม่คำนวณอุปกรณ์ท่อ ท่อหลัก 30 m บวกข้อศอก 6 ตัวและวาล์วลูกบอล 2 ตัว ความยาวสมมูลเพิ่มขึ้น 9 m การสูญเสียแรงดันสูงขึ้นหนึ่งในสาม
  3. ท่อแขนงลดหนึ่งระดับตามปากปั๊ม ปากปั๊ม G2″ แต่ท่อแขนงใช้สายยาง DN25 แต่ละสถานีเสียไปก่อนสามสิบกว่ามิลลิบาร์
  4. ระบบเดียวผสมระดับสุญญากาศต่างกัน ดูดยึด 400 mbar กับบรรจุภัณฑ์ 100 mbar ใช้ท่อร่วมกัน เมื่อช่วงบรรจุภัณฑ์เริ่มดูด สุญญากาศฝั่งดูดยึดก็ลดตาม ควรแยกท่อหลักและเครื่องหลักตามระดับ
  5. ไม่ติดตั้งวาล์วกันกลับระหว่างถังกับปั๊ม เมื่อปั๊มหยุด สุญญากาศในถังจะไหลย้อนออกผ่านตัวปั๊ม เมื่อสตาร์ทใหม่ต้องดูดจากความดันบรรยากาศอีก 11~17 s จังหวะการทำงานขาดทั้งหมด
  6. ไม่คำนวณอัตราการรั่ว ข้อต่อท่อ ซีลของวาล์ว และข้อต่อเร็ว ล้วนมีการรั่วอากาศ หลังออกแบบระบบ DN80 ด้วยการสูญเสียแรงดัน 5% แล้ว ยังต้องทำการทดสอบรักษาแรงดันและตรวจข้อต่อทีละจุด

การอ่านที่เกี่ยวข้อง

บทความที่เกี่ยวข้อง

คำถามที่พบบ่อย

ควรควบคุมการสูญเสียแรงดันในท่อของระบบสุญญากาศส่วนกลางไว้เท่าไรจึงเหมาะสม?
ให้อยู่ภายใน 5% ของแรงดันใช้งาน สถานีดูดยึดที่ 400 mbar เมื่อท่อหลัก DN65 ยาว 30 m มีการสูญเสียแรงดัน 30 mbar (7.5%) ถือว่าค่อนข้างตึง เมื่อเปลี่ยนเป็น DN80 จะเป็น 10.8 mbar (2.7%) และแรงดันปลายทางยังเหลือ 389 mbar
ควรคำนวณเส้นผ่านศูนย์กลางท่อหลักจากอัตราการไหลใด?
จากปริมาตรการไหลที่สภาวะการดูดของปั๊ม ที่ 400 mbar อัตรา 300 m³/h เมื่อเทียบเป็นความดันบรรยากาศเหลือเพียง 118.5 m³/h หากเลือก DN50 ตาม 118.5 m³/h ความเร็วการไหลจริงจะอยู่ที่ 54.8 m/s และการสูญเสียแรงดันที่ 30 m เท่ากับ 115 mbar
ถังบัฟเฟอร์สุญญากาศสำหรับแปดสถานีต้องใหญ่แค่ไหน?
คำนวณจากช่องว่างพีค ปั๊ม 200 m³/h สถานีทั้งแปดทำงานพร้อมกัน 4 วินาที ถัง 1 m³ แรงดันเพิ่มขึ้น 53 mbar ถัง 1.5 m³ เพิ่มขึ้น 36 mbar เมื่อเปลี่ยนเครื่องหลักเป็น DPL-V0302 (300 m³/h) ถัง 1 m³ จะเพิ่มขึ้นเพียง 9 mbar
สถานีดูดยึดและสถานีบรรจุภัณฑ์ใช้ท่อหลักร่วมกันได้หรือไม่?
ไม่แนะนำ ข้อกำหนดระดับ 400 mbar และ 100 mbar ควรแยกกัน: ช่วง 400 mbar ใช้ DPL-V0302 พร้อมถัง 1 m³ ส่วนช่วง 100 mbar ใช้ DPL-LC250 กับ DPL-V0100 เป็นปั๊มขั้นต้น อัตราส่วนการสูบ 2.5 โดยแต่ละช่วงเดินท่อหลัก DN80 ของตัวเอง
ปั๊มแบบแห้งไม่มีน้ำมันสามารถใช้กับระบบนี้ได้หรือไม่?
สถานีที่ 100 mbar ขึ้นไปใช้ได้ DPL-ZS150 มีความเร็วการสูบ 140 m³/h แรงดันสุดท้าย 60 mbar และไอเสียไม่มีน้ำมัน ส่วนกระบวนการระดับ 10 mbar ต้องใช้ปั๊มใบพัดแบบซีลน้ำมันหรือชุดรากส์

ต้องการคำแนะนำในการเลือกรุ่นหรือขอใบเสนอราคา?

กรุณาระบุอัตราการสูบที่ต้องการ สุญญากาศสูงสุด ชนิดก๊าซ ฝุ่นและสภาวะการกัดกร่อน รูปแบบการทำงานและแหล่งจ่ายไฟ เราจะแนะนำรุ่นตามสภาพการใช้งาน

ติดต่อเรา